Op één werkvloer kunnen mensen samenwerken die in totaal verschillende werelden zijn opgegroeid.
De één leerde dat je eerst jaren ervaring opbouwt voordat je ergens iets van vindt. De ander is gewend om vanaf dag één vragen te stellen. De één ziet loyaliteit als lang bij dezelfde werkgever blijven. De ander als betrokken zijn zolang het werk nog bij hem of haar past.
Geen van beide hoeft verkeerd te zijn.
Maar wanneer we onze eigen verwachtingen als vanzelfsprekend beschouwen, kunnen verschillen al snel irritaties worden.
Stephen van der Leij spreekt over generatieverschillen op de werkvloer en over wat er gebeurt wanneer verschillende ideeën over werk, leiderschap, communicatie en ontwikkeling elkaar ontmoeten.
Niet om generaties verder uit elkaar te zetten.
Juist om zichtbaar te maken waar ze elkaar weer kunnen vinden.
Een generatieverschil begint zelden met een groot conflict.
Het zit vaak in kleine momenten.
Een jonge medewerker die vraagt waarom iets op een bepaalde manier moet en een ervaren collega die denkt: waarom moet alles ter discussie staan?
Een leidinggevende die veel vrijheid geeft omdat hij vertrouwen wil uitstralen, terwijl een medewerker juist behoefte heeft aan duidelijkheid en feedback.
Of collega's die totaal anders denken over bereikbaarheid, werk-privébalans, ambitie of loyaliteit.
We kijken naar hetzelfde gedrag, maar geven er vanuit onze eigen ervaringen een andere betekenis aan.
Daar ontstaat de ruis.
Stephen helpt organisaties om niet alleen te kijken naar wat mensen anders doen, maar vooral naar de vraag waarom we daar zo verschillend naar kijken.
Babyboomers. Generatie X. Millennials. Generatie Z.
Generatielabels kunnen helpen om maatschappelijke veranderingen te begrijpen. Maar ze kunnen ook een makkelijke verklaring worden voor alles wat schuurt.
“Dat is typisch Gen Z.”
“Zo zijn millennials nu eenmaal.”
“Die oudere generatie wil niet veranderen.”
Daar wordt het gesprek meestal niet beter van.
Stephen gebruikt generaties daarom niet als gebruiksaanwijzing voor mensen.
Hij kijkt naar de wereld waarin verschillende generaties zijn opgegroeid, welke gebeurtenissen en ontwikkelingen hun verwachtingen hebben gevormd en hoe dat doorwerkt in organisaties.
Maar leeftijd verklaart nooit alles.
Persoonlijkheid, levensfase, achtergrond, werkervaring en organisatiecultuur spelen minstens zo goed een rol.
Juist door die nuance ontstaat ruimte om elkaar werkelijk te begrijpen.
Werk heeft niet voor iedere generatie automatisch dezelfde plaats in het leven.
Opvattingen over carrière, zekerheid, hiërarchie, persoonlijke ontwikkeling en de verhouding tussen werk en privé zijn door de jaren heen veranderd.
Dat merk je in organisaties.
Niet alleen bij Generatie Z.
Ook medewerkers die al twintig of dertig jaar werken, veranderen. Leidinggevenden krijgen te maken met verwachtingen die anders zijn dan toen zij zelf begonnen. En ondertussen moeten al die perspectieven binnen één organisatie samenwerken.
De interessante vraag is daarom niet:
Welke generatie heeft gelijk?
Maar:
Hoe zorgen we ervoor dat verschillende verwachtingen niet automatisch afstand creëren?
Daar begint intergenerationele samenwerking.
Stephen spreekt niet over generaties vanaf een afstand.
Zijn werk met jongeren bracht hem jarenlang midden in de leefwereld van jongere generaties. Tegelijkertijd werkt hij met leidinggevenden, professionals, teams en organisaties die proberen te begrijpen wat er verandert.
Daardoor kent hij beide kanten van het gesprek.
Op het podium combineert hij persoonlijke verhalen met observaties uit de praktijk. Met humor waar het kan en vragen die soms nog even blijven hangen wanneer de lezing al voorbij is.
Niet om een zaal te leren hoe iedere generatie ‘werkt’.
Wel om mensen nieuwsgierig te maken naar de collega tegenover hen.
Want zodra we minder invullen voor elkaar, ontstaat er ruimte voor een ander gesprek.
Generaties werken niet in een vacuüm.
Hoe verschillen binnen een organisatie uitpakken, hangt sterk samen met de cultuur en de manier waarop leiding wordt gegeven.
Is er ruimte om vragen te stellen?
Mag iemand ergens anders over denken?
Hoe geven we feedback?
Wat verstaan we onder betrokkenheid?
En verwachten we onbewust dat nieuwe medewerkers zich vooral aanpassen aan hoe het altijd ging?
Daarom raakt een gesprek over generatieverschillen al snel aan leiderschap, motivatie, werkcultuur en zingeving.
Stephen legt juist die verbanden bloot.
Niet om overal een generatievraagstuk van te maken, maar om te onderzoeken wat er werkelijk onder een verschil zit.
Een lezing over generatieverschillen past bij organisaties waarin verschillende generaties dagelijks met elkaar samenwerken.
Bij teams waar verwachtingen rond communicatie, feedback of autonomie uiteenlopen.
Bij leidinggevenden die merken dat hun medewerkers niet allemaal op dezelfde manier gemotiveerd worden.
Bij HR-professionals die nadenken over instroom, ontwikkeling en behoud van medewerkers.
En bij organisaties die niet willen wachten totdat verschillen een probleem worden, maar juist nieuwsgierig zijn naar wat generaties van elkaar kunnen leren.
Stephen stemt zijn verhaal af op het publiek en het vraagstuk dat binnen de organisatie speelt.
Daardoor gaat een lezing nooit alleen over generaties.
Hij gaat over de mensen die op dat moment samen in de zaal zitten.
Zoek je een spreker over generatieverschillen voor een congres, teamdag, leiderschapsdag of organisatiebijeenkomst?
Vertel wat er binnen jullie organisatie speelt, welke generaties samenwerken en waar jullie nieuwsgierig naar zijn.
Stephen denkt graag mee over een lezing die aansluit bij jullie mensen en jullie praktijk.