Stephen van der Leij spreekt over wat er gebeurt wanneer verschillende generaties, verwachtingen en perspectieven samenkomen. Over Generatie Z en de toekomst van werk. Over werkcultuur, leiderschap, zingeving en de vraag wat mensen nodig hebben om zich werkelijk verbonden te voelen met hun werk en met elkaar.
Persoonlijk, scherp en met humor. Geen standaardverhaal vanaf een podium, maar een lezing die aansluit bij de mensen in de zaal en bij wat er binnen een organisatie speelt.
Een congres vraagt iets anders dan een teamdag. Een zaal vol leidinggevenden iets anders dan een onderwijsdag of een organisatie waarin verschillende generaties elkaar dagelijks tegenkomen.
Daarom begint Stephen niet bij zijn presentatie, maar bij jullie vraag. Wie zitten er in de zaal? Wat speelt er? Waar schuurt het? En wat zou je willen dat mensen na afloop anders zien, begrijpen of bespreken?
Vanuit daar ontstaat een lezing die herkenbaar is voor het publiek, zonder dat ieder antwoord al wordt voorgekauwd.
Generatie Z en generatieverschillen, werkcultuur, leiderschap, samenwerking, zingeving en betekenisvol werken lopen in Stephens lezingen regelmatig door elkaar heen. Want een vraag over generaties blijkt in de praktijk vaak óók over cultuur, leiderschap of verbinding te gaan.
Welke invalshoek centraal staat, hangt af van de organisatie en het publiek.
Natuurlijk moet een lezing boeien. Maar voor Stephen wordt het pas echt interessant als er daarna iets gebeurt.
Als iemand tijdens de borrel zegt: “Ik moest ineens aan iemand uit mijn eigen team denken.” Als een leidinggevende anders kijkt naar gedrag dat hij eerder vooral lastig vond. Of wanneer collega's eindelijk woorden vinden voor iets wat al langer tussen hen speelde.
Een lezing hoeft niet alle antwoorden te geven. Soms is de juiste vraag precies wat nodig is om een ander gesprek te beginnen.